دبير كل محترم يونيسف

 همانگونه كه همه مي دانيم آثار فرهنگي و تاريخي هر ملت،‌قوم و گروهي فارغ از نوع نژاد، مليت، جنس و مذهبي به عنوان بخشي از كليت فرهنگ و تمدن تاريخ بشري بوده و حراست و نگهداري از آن ها و انتقال آن بدون دخل و تصرف به نسل هاي آينده وظيفه هر فرد ، گروه و دولت است. و اساساً‌ فلسفه ي تشكيل نهادي به نام يونيسف نيز هماهنگ كردن و مديريت تلاش ها جهت حفظ و نگهداري و معرفي اين آثار به تمام جهانيان است.
كردستان، به معناي سكونت گاه ملي كرد در خاورميانه، از آغاز شكل گيري و پيدايش تمدن بشري، عامل و ناظر بر تحولات بسياري در طول تاريخ بشر بوده است. و از اين رهآورد آثار باستاني، بناهاي تاريخي و رسوم كهن فراوان در اين بخش از كره خاكي بر جاي مانده است. شواهد و آثار فراوان موجود در جغرافياي كردستان خود گواه زنده ي اين مدعاست. آخرين نمونه بارز اين آثار، گورستاني با قدمت بيش از 3000 سال است كه در كردستان ايران، شهرستان سنندج، در محل 500 متري باستاني زاگرس كشف گرديده است. شواهد و مدارك بسياري دال بر دخل و تصرف و غارت برخي از اجساد و اشياء يافته شده در اين گورستان توسط باندهاي مافيايي سرقت آثار تاريخي و باستاني وجود دارد.
با كمال تأسف به دليل عدم شفافيت خبري و اطلاع رساني از سوي نهادهاي دولتي مسئول در خصوص اين كشف و نيز عدم اطمينان مردم به مسوولان دولتي به واسطه ي عملكرد گذشته ي ايشان، و سوالات بي پاسخ فراوان در باره سرنوشت آثار يافته شده و ناپديد شده و ناپديد شدن آثاري ديگر در اين مجموعه تاريخي و باستاني ، ترس و نگراني فراواني را در ميان مردم مناطق كرد نشين ايران به وجود آورده است. لذا ما به عنوان« كميته پيشگيري از غارت آثار باستاني و تاريخي ملت كرد» متشكل از جمعي از NGO ها، فعالان مدني و فرهنگي، و گروهي از ديگر شهروندان، خواهان پيگيري شما و حضور كارشناسان يونيسف به عنوان نماينده بين المللي مسئول در اين زمينه در محل گورستان كشف شده، جهت پاسخگويي به نگراني و سوالات مردم منطقه مي باشيم.

 باتشكر

 بیانیه خواهان و احزاب سياسي كردستان

همچنانكه مستحضر هستيد، دير زماني است كه رژيم هاي اشغالگر سرزمين كردستان، آثار باستاني و تاريخي ملت كرد را به يغما برده، يا در موزه هاي خود با شناسنامه هاي جعلي به معرض ديد مي گذارند يا در كشورهاي ديگر به فروش مي رسانند تا از اين طريق هم به ثروت هاي باد آورده دست يابند و هم مهرانكار بر حقيقت، هويت، تاريخ و فرهنگ ملت كرد جهت حذف و تمام و كمال آن ها زده باشند. در جريان غارت و چپاول اين ميراث ارزشمند، سكوت ما و زمينه مساعد تعرض آن ها موجب شده است تا رژيم هاي اشغالگر، هر روزه و به صورت مكرر به حفاري هاي غير مجاز و كشف آثار باستاني و تاريخي در منطقه دست بيازند و كشفيات خود را بدون واهمه و در برابر ديدگان مردم به تاراج ببرند. كشف گورستان باستاني 3 هزار ساله در سنندج و غارت آثار ارزشمند آن، نمونه اي بارز از چپاول صدها و هزاران آثار باستاني و تاريخي ديگر است كه رژيم اسلامي با سرپوش نهادن بر واقعيت امر تلاش در انكار آن دارد. از همين رو، ما جمعي از نمايندگان طيف هاي مختلف مردم كردستان ،جهت پيگيري موضوع اخير تاراج آثار باستاني و نيز جلوگيري از ادامه ي حفاري ها و كشفيات رژيم اسلامي، با تشكيل«كميته ي مردمي پيشگيري از غارت آثار باستاني و تاريخي ملت كرد» موجوديت خود را اعلام و از تاريخ – برنامه ها و فعاليت هاي خود را آغاز خواهيم كرد. لذا از شما بزرگواران خواستاريم كليه ي بيانيه ها، گزارش ها و اخبار اين كميته را از  آدرس WWW.KMMBABMK.BLOGFA.COM دريافت و پخش نمائيد تا ضمن اطلاع رساني شفاف، عامل ارتباطي و هماهنگ كننده ميان ما و مردم باشيد.

نوشته شده در سه شنبه 1387/10/24 توسط Arash | لينك ثابت |

كردها به عنوان نخستین گروه‌های آریایی، پاره‌ای گوهر از معدن تاریخ كهن جهان به شمارمی‌روند که بااكتشافات، اختراعات و ابداعات بسیار خویش، منشاء خدمات ارزنده ای به فرهنگ جهان و جهانیان بوده اند ؛ تا جایی كه با تاریخ زرین خود، تاریخ دنیا را سوی داده و به كمال رسانیده‌اند. علاوه برآن، آثار باستانی و تاریخی بر جای مانده از این تمدن كهن، كه به وسعت سراسر خاك كردستان است، می تواند شاهد زنده و گویایی از فرهنگ پیشینیان و گواه محكمی بر نقش محوری كردها در تكوین تاریخ تمدن جهان بشمار آید. بنابراین بدون هیچ گونه شائبه، می توان كردها را اصیل و از كردستان به عنوان مهد تمدن دنیا نام برد. اما متأسفانه با تجاوز اشغالگران به خاك كردستان، چپاول و تاراج آثار باستانی و تاریخی كردستان، كه شاید تنها میراث هویت بخشی ملت كرد به حساب آید، آغاز و بخش هایی از آن به یغما رفت. پس از آن و درست با تثبیت و استقرار دائم اشغالگران بر سرزمین كردستان، تعرض به این ارثیه ی شریف،با غصب و تاراج و تخریب مال اندوزان شدت گرفت و با خارج كردن آن میراث از مرزهای دولت های اشغالگر كردستان، خرید و فروش و حراج هویت و شناسنامه و فرهنگ ملت كرد نیز آغاز گشت. اشغالگران، در پروسه ی غارت و چپاول و تخریب آثار باستانی و میراث تاریخی – فرهنگی سرزمین كهن كردستان، تاریخ پر افتخار مردمان آن را تهی و روح از كالبد بیمار آن ها بیرون كشیدند. و بدون شك تداوم آن، سرنوشتی جز فنا و نابودی آفتاب حقیقت تاریخ ملت كرد در پی نخواهد داشت. بنابراین ما ملت كرد باید در دفاع از حقانیت هویت و فرهنگ ملت خود به پا خیزیم و تاریخ گرانبهای خویش را از گزند دشمنان مصون داریم. لذا ما مردمان شرق كردستان، در گام نخست ، با توجه به كشف گورستان باستانی 3000 ساله سنندج و اخبار واصله مبنی بر كشف جسد یك پادشاه مومیایی كرد و شایعاتی در خصوص تاراج این میراث كهن توسط رژیم جمهوری اسلامی، ضمن آنكه روز 15 آذر1387 را به عنوان «روز مبارزه با غاصبان میراث باستانی و تاریخی ملت كرد» در تاریخ این ملت اعلام میداریم؛ به نشانه‌ی اعتراض به غصب و چپاول و تخریب میراث فرهنگی خود نیز، در همان روز، نافرمانی مدنی خود را به هرشکل ممکن ابراز نموده . با همگامی هایتان پهنه‌ی اشتراكمان را گسترده‌تر و نام ملت كرد را در ایستادگی و مقاومت بلند آوازه كنیم.

نوشته شده در سه شنبه 1387/10/24 توسط Arash | لينك ثابت |

Li gor nûçeya rojnameya Radikalê Şivan Perwer teklîfa TRT 6 ê red kirîye.

Li gor nûçeyê nêzîkî 30 fîlm û belge li derveyî dezgehê hatiye wergerandin û dublaj kirin.

Dengbêja kurd Rojîn, ji bo ku programek ya weka Seda Sayan çêke, kontratek nivîsandiye. Yê ku kontraktê îptal bike bi 500 hezar ytl tê cêze kirin.

TRT ji bo vekirina trt 6 ê, ji Şivan Perwer daxwazîya konserekê kiriye. Lê Şivan Perwer ev teklîfa TRT ê red kirîye. Ji ber ku di stranên wî de navê Kurdîstanê derbas dibe, Perwer nikare vegere Tirkîyeyê.

TRT bi ses plak ê du kontrakt nivîsandîye yek jê komedîyek bi navê Tewlo ye. Nivîskar Muhsîn Kizilkaya programek li ser edebîyatê û dengbêj Nilifer Akbal jî programek şevê çêdike.

Netewe / Nûçe

اینم فرکانس کانال تمام کردی ماهواره ترکیه ترکسات

Turksat
12685
Horizontal
30000
TRT- 6

لازم به گفتن است که بزودی این شبکه از ماهواره مسیر اروپا یعنی هاتبرد هم قابل مشاهده است. اما هنوز آغاز بکار رسمی نکرده است و بصورت آزمایشی از فرکانس بالایی در ماهواره ترکیه پخش می شود.

نوشته شده در سه شنبه 1387/10/10 توسط Arash | لينك ثابت |

در مورد خاطرات هاشم احمدزاده مشهور به هاشم خان (که نویسنده به آن استناد کرده است)، چند نکته قابل تأمل است و باید به دقت به آن نگریست. در خاطرات هاشم خان نقاط گنگ بسیارى وجود دارد که لازم دیدیم آنان را مورد بررسى قرار دهیم. ایشان نوشته است در آن زمان در سال 1309 هجرى شمسى آجودان سرهنگ صادق خان در اشنویه بوده و چون سرهنگ سواد نداشته است ایشان کارهاى سرهنگ را مانند کار ادارى انجام داده‌اند. و در روابط سرهنگ با اسماعیل آقا نقش داشته است. در این مورد جاى شک نیست که اسماعیل آقا سمکو ابتدا به ساکن به اشنویه نیامده و روابطى وجود داشته است، اما این روابط در سطح پائین نبوده است.

همانطور که‌ همه ‌ما شاهد آن هستیم خاک کردستان بدون خواست و رضایت خلق کرد ما بین چهار کشور ایران ، عراق، سوریه‌ و ترکیه‌ تقسیم شده‌ است. خلق کرد نشان داده‌ است که‌ از این تقسیم شدن خاکشان میان این چهار کشور راضی نیستند و نخواهند بود .
به‌ همین خاطر در طول تاریخ چند صد ساله‌ همیشه‌ در کردستان جنگ وجود داشته‌ است، هر چند این جنگ و خونریزیها ضربه‌های بسیار سنگینی را به‌ خلق کرد وارد کرده‌ است، ولیکردها نشان داده‌اند که‌ از وجود دشمنانشان درخاک  کردستان ناراضی بوده‌ و هستند ، و‌ تا  اینکه  خواست اصلی شان که‌ همانا حق تعین سرنوشت است بر آورده‌ نشده‌ است به‌ مبارزه‌ بر علیه‌ اشغالگران کردستان ادامه‌ خواهند داد .
کردها در پی این تقسیم  شدنیها و تکه‌ پاره‌ شدن خاکشان ، با ملتهای دیگری همسایه‌ شده‌اند که‌ در شرق کردستان ما با ترکهای اذربایجانی همسایه‌ هستیم .
در کشور ایران کنونی که‌ دراین گفتارمورد بحث ماست ، شش ملت که‌ هر یک از آنها دارای زبان، خاک، ...و فرهنگ مخصوص به‌ خود هستند زندگی میکنند ، که‌ شامل کردها، آذریها ،بلوچها، عربها، ترکمنها و فارسها که‌ خود را صاحب اصلی ایران میدانند تشکیل شده‌ است . در این خاک ایران به‌ غیر از فارس زبانها که‌ از لحاظ  جمعیت بعد از آذریها و کردها در رده‌ء سوم قرار دارند، هیچ ملیت دیگری ازاین پنج ملیتها از حق و حقوقشان که‌ همانا خواست  یک سیستم  دمکراتیک فدرالی است برخوردار نیستند. با اینکه‌ ترکهای آذری زبان سالها براین منطقه‌ که‌ همان ایران کنونی است حکم فرما بوده‌اند ،ولی آنها هم از این ظلمی که‌ به‌ این ملیتها میشود بی بهره‌ نبوده‌ اند، و گذشته‌ از همه‌ اینها، انها همیشه‌ نزد فارس زبانها مورد تمسخر قرار گرفته‌اند.
جنبش کردستان همیشه‌ برای آذریها پشت و پناهی بوده ‌است که‌ هر وقت ظلم بیشتر به‌ آنها  شده‌ باشد آنها توانسته‌اند در کردستان جای گزینند ودر کنار کردها باشند ، نمونه‌ء بسیار بارز و هرگز از یاد نرفتنی در این باره‌ همان همکاری و دوستی و همسایگی این دو ملت مبارز در‌ زمان دو جمهوری کردستان و آذربایجان به‌ رهبری بزرگ مردان تاریخ دو ملت ،،،  جعفر پیشه وری و قاضی محمد میباشد.
دروازه های جنبش کردستان همیشه‌ به‌ روی برادران  آذری مان باز بوده‌ است ، و دراین سنگر آزادی  دلیر مردانی چون بهرام آزادفر سالها دراین مبارزه‌ شرکت کرده‌ و تا به‌ آخر شهید شده‌اند، نام این شهیدان و شهید بهرام برای همیشه‌ در تاریخ ملت کرد که‌ دفاع  از آزادی و یکسانی است به‌ ثبت خواهد رسید.
بر روی این خاک که‌ همان سرزمین اجدادی برای کردها و همسایه‌مان آذریهاست ،سالهاست که‌ ما در کنار هم برادرانه‌ زندگی کرده‌ایم، و هر دو خلق کرد و آذری  از ظلم  و ستمی که‌ از طرف حاکمان تهران  بر‌ آنها وارد  شده و می شود بی بهره‌ نبوده‌اند.
ولی همیشه‌ بوده‌اند کسانیکه‌ خواسته‌اند از این آب گل آلود ماهی بگیرند و میان این دو ملت  کرد و آذری  تفرقه‌ بیاندازند، و دسیسه‌ و ترفندهائی را که‌ دشمنان ما درسر دارند  ولی نمی توانند به‌ انجام  برسانند ، بدست کسانی چون ،،ملا حسنی ها و قره باغی ها انجام دهند و در این اواخر ناسیونالیستهایی چون نظمی افشارها و غیره‌....بازی دست ترکهای ژاندارم  و تنگ نظر شده‌اند که‌ می خواهند میان این دو ملت که‌ عمری با هم زندگی  کرده‌اند تفرقه‌ اندازی کنند. ما کردها همیشه‌ ترکهای آذری زبان را همسایه‌ و دوست و برادر خود دانسته‌ و میدانیم ، و در عین حال بر این عقیده‌ام که‌ مشکل خاک را که‌ همانطور که‌ در بالا نیز اشاره‌ کردم  خاکی  که  سالها با هم بر روی آن زندگی  کرده‌ایم  با جنگ  و براده‌ کشی حل نخواهیم کرد ، بلکه من معتقدم که  جزاین راهی نیست که‌ با هم  و در کنار هم به‌ عنوان دو ملت زندگی  آزاد و مساوی  داشته  ‌باشیم ،  در آن هنگام فقط  رای مردم است که‌ نشان میدهد  که‌ به ‌چه‌ نحوی  در کنار هم  زندگی  کنیم.
ملت شریف و مبارز کرد نشان داده ‌است که‌ نه‌ چشم  طمع به‌ خاک هیچ ملتی را دارد و نه‌ تجاوز و زورگویی و ذلت را بر خود  روا میدارد ، کردها نشان داده‌اند که‌ حاضر به‌ مرگ  در زیر سنگهای کردستان هستند  ولی هر گز قبول نکرده‌اند که‌ خاکشان برای دشمنان آنها  تبدیل به‌ استراحت گاه شود.
به امید ایرانی آزاد و دمکراتیک و فدرال و رهایی همه خلقهای دربند رژیم  ملایان.

 22.1.008. انور کهنسال. نروژ   www.urmiye.eu

نوشته شده در سه شنبه 1387/10/10 توسط Arash | لينك ثابت |

ای رقیب” (Ey Reqîb) سرودی است ملی که در اقلیم کردستان عراق، مورد استفاده کُردها قرار میگیرد ولی مردم آن را به عنوان سرود ملی برگزیده اند. این سرود توسط شاعر کُرد “یونس ملا رئوف” متخلص به “دلدار” (۱۹۱۸-۱۹۴۷) در زندان حکومت وقت عراق در سال ۱۹۳۸ سروده شده است. اصل این سرود به گویش سورانی سروده شده ولی بعدها به صورت گویش کُرمانجی نیز درآمده است.که متن گویش کُرمانجی و همچنین خود سرود را با لهجه کُرمانجی می توانید در همین مقاله بخوانید.
دلدار در سال ۱۹۱۸ در شهر کویه در نزدیکی اربیل در کُردستان عراق دیده به جهان گشود. وی فارغ التحصیل رشته حقوق در بغداد بود. دلدار علاقه بسیار زیادی به شعر و ادبیات داشت و بیشتر کارهایش حماسی بود و سرود “ای رقیب” یکی از مهمترین آثار این شاعر می باشد.
گفتنی است هنگامی که پرچم کُردستان در جمهوری مهاباد با سرود” ای رقیب” برافراشته شد دلدار از فرط شادی گریست. او در سال ۱۹۴۷ درگذشت و آرامگاهش در شهر کویه می باشد. روحش شاد

متن سرود “ای رقیب”ای دشمن! 
ملت کُرد همچنان زنده‌ و پایدار است
سلاحهای هیچ زمانه‌ای نمی‌ تواند او را به‌ زانو درآورد
بگذار تا هیچ کس را توان آن نبود که بگوید کُردها مرده‌اند، کُردها زنده‌اند،
زنده‌ایم و پرچممان هرگز برنخواهد افتاد

***
جوانان کُرد به‌ پاخاسته‌اند دلیرانه‌
تا با خون خود تاج زندگی را رنگین نمایند
بگذار تا هیچ کس را توان آن نبود که بگوید کُردها مرده‌اند، کُردها زنده‌اند،
زنده‌ایم و پرچممان هرگز برنخواهد افتاد.
***
ما فرزندان میدیا و کیخسروانیم،
دین و آیین مان کُردستان است
بگذار تا هیچ کس را توان آن نبود که بگوید کُردها مرده‌اند، کُردها زنده‌اند،
زنده‌ایم و پرچممان هرگز برنخواهد افتاد
***
ما فرزندان، رنگ سرخ انقلابیم
بنگر گذشته‌مان را که چقدر خونین است.
بگذار تا هیچ کس را توان آن نبود که بگوید کُردها مرده‌اند، کُردها زنده‌اند،
زنده‌ایم، و پرچممان هرگز برنخواهد افتاد
***
فرزندان کُرد حاضر و آماده‌اند
جان فدایند و جان فدا باقی خواهند ماند
بگذار تا هیچ کس را توان آن نبود که بگوید کُردها مرده‌اند، کُردها زنده‌اند،
زنده‌ایم و پرچممان هرگز برنخواهد افتاد.

متن سرود ملی با لهجة کُرمانجی

(Kurdish national anthem)

, Ey raqîb her mawe qewmî kurd ziman

.Nay s,ikên danery topî zeman

,Kes nelê kurd mirduwe; kurd zînduwe

.Zînduwe qet nanewê alakeman

,Lawî kurd hestaye ser pê wek dilêr

.Ta be xuên nexsîn deka tacî jiyan

,Kes nelê kurd mirduwe, kurd zînduwe

.Zînduwe qet nanewê alakeman

,Ême roley Midya u Keyxusrewîn

Dînman, ayînman her Kurdistan

,Kes nelê kurd mirduwe, kurd zînduwe

.Zînduwe qet nanewê alakeman

,Ême roley rengî sûr u s,oris,în

.Seyrîke xuênawiya raburdûman

,Kes nelê kurd mirduwe, kurd zînduwe

.Zînduwe qet nanewê alakeman

,Lawî kurdî hazir u amadeye

.Giyan fîdane, giyan fîda, her giyanfîda

, Kes nelê Kurd mirduwe, kurd zînduwe

.Zînduwe qet nanewê alakeman

نوشته شده در سه شنبه 1387/10/10 توسط Arash | لينك ثابت |

اینکه عده ای از روی نا آگاهی جمعیت کردها را قلیل میدانند سخت در اشتباهند زیرا جمعیت کردها اکنون حداقل پنجاه و پنج میلیون نفر است که بدین گونه پراکنده اند:

کردهای ایران حداقل دوازده میلیون نفر-کردهای ترکیه حداقل سی و سه میلیون نفر-کردهای عراق حداقل پنج میلیون نفر-کردهای سوریه حداقل سه میلیون نفر-کردهای روسیه حداقل دو میلیون نفر

اینکه گفتیم حداقل چون در ایالات و مناطق کردنشین سرشماری به عمل نیامده و جمعیت کردها ثبت نگردیده استچونکه جمعیت کردها مبتنی بر آمار و ارقام مسئله ایست که با آن با حساسیت برخورد میشود و به علت انگیزه های سیاسی رقم واقعی جمعیت کردستان منتشر نمیشود و آنچه که در اینجا آوردیم گزارشی است از نوشته های خاورشناسان و جهانگردان اروپاییی.

کردها اقلیت نیستند یک ملتند:

کردها همه شرایط وعوامل اساسی یک ملت را دارند عواملی مهم و اساسی که عبارتند از:1-زبان مشترک 2-سرزمین مشترک و پیوسته 3- آداب و رسوم مشترک (فرهنگ) 4-دین و مذهب مشترک

پس ملت کرد که یکی از ملل دارای تکامل خاور میانه میباشند را کدام عامل میتواند اقلیت به شمار آورد جز سیاستهای شوم دولتهای استعمارگر و امپریالیست؟

بسیار واضح است که امپریالیستها هدفشان از استعمار و تقسیم کردستان از بین بردن ملت کرد است اما مسئله کردستان هرگز خاتمه نخواهد یافت و ملت کرد به مبارزات بی امان خود ادامه میدهند تا زمانی که از زیر سلطه امپریالیستها خارج شوند و به استقلال و آزادی که حق مسلم آنهاست دست یابند وتا زمانی که پیمانهای نظامی امپریالیستها را با شکست مواجه نکنند  از مبارزات ضد امپریالیستی خویش دست بر نخواهند داشت. 

 با تشکر از وبلاگ

نوشته شده در جمعه 1387/10/06 توسط Arash | لينك ثابت |

با اینکه اشتراک فرهنگ و نژاد ومشابهتهای زبانی و هویتی قوم پارس و کرد یکی است و این واقعیتی غیر قابل انکار است چرا احساس میشود آنها جدای از این پیکره بزرگ تاریخی هستند؟!

از زمان شکل گیری دولت مذهبی صفویه و با تحریک و پشتوانه عثمانیها نخستین درگیریهای اصلی میان کردها با دولت مرکزی ایران شکل گرفت و موجب بوجود آمدن دیوار بی اعتمادی مابین کردها و دولت مرکزی ایران و جدایی آنان شد.

کردها بخصوص کردهای تحت حاکمیت در آمده دولت عثمانی از آغاز نخستین حرکتهای انقلابی خود(1806 م) و بعد کردهای تحت حاکمیت در آمده عراق تاکنون دوران سختی را متحمل شدند. کردهای ایران نیز تحت تاثیر قیامهای مذکور و به دلیل عدم پشتیبانی ایران از آنها با دولت مرکزی ایران درگیر اختلاف و جنگ شدند و خواهان جدایی و کسب خودمختاری شدند.و دولت ایران بخاطر از دست نرفتن مابقی سرزمین خویش تمام قیامهای آزادیخواهی ملت کرد را به شدیدترین حالت ممکن سرکوب کرد.

اگر دولت ایران برای الحاق دوباره کردها به ایران اقدامی میکرد بی شک امروز وضعیت به گونه دیگری بود.

البته یکبار در زمان جنگ جهانی اول برای الحاق دوباره کردهای جدا شده از ایران داشت اقدام جدی صورت میگرفت، اما این اقدام در پی خیانت وثوق الدوله که عامل وسرسپرده انگلیسیها بود با شکست مواجه شد. پس از آن در زمان پهلوی و جمهوری اسلامی این هدف پیگیری نشد، این در حالی است که دولت ترکیه هنوز هم بخاطر توسعه طلبی و و تمدن غارت و چپاولی که دارد خواهان الحاق استانهای کرکوک و موصل به خاک خود است. البته ایران کمکهای مادی در جهت تضعیف کشورهای همسایه بخصوص عراق (زمان جنگ تحمیلی) به کردها میکرد. ولی برای آزادی ملت کرد هیچ اقدام دیگری ننمود.

کشورهای منطقه (ترکیه،عراق،سوریه،ایران) نیز به هر نحو ممکن جهت تامین منافع خود گروههای مسلح کرد  هر گدام از کشورهای منطقه را مورد حمایت قرار دادند تا علیه دیگران وارد عمل شود.

کردها بیش از این از دولتمردان سیاسی ایران انتظار داشته و دارند که آنها را در مقابل حمله های ناجوانمردانه و گستاخانه (ترکها و عربها و ...)مورد حمایت قرار دهند، انتظاری که رهبران بزرگ کردها (ملک محمود برزنجی،ملا مصطفی بارزانی و ...) علنا آن را به زبان آوردند.

امروزه کردها به لطف تکنولوژی ارتباطات توانسته اند صدای انقلاب و خواسته های خود را به گوش جهانیان برسانند و قیم و انقلاب خود را در سطح جهان فراگیر کنند. شبکه های تلویزیونی :کردستان،کردست،روژ،روژهلات،نوروز(دو شبکه)،میزوپوتامیا(به معنی سرزمین ماد)،کوموله،تیشک،آسوست،پیام،گلی کردستان،کرد1 ،زاگرس و...در اروپا وعراقراه اندازی شده اند و به خوبی تمامی مسائل مربوط به تحولات کردها راتحت پوشش خود قرار میدهند و جنایات استعمارگران را (الخصوص ترکیه) بی وقفه به جهانیان مخابره میکنند و نمایش میدهند.

کشورهای ترکیه و عراق در دهه های گذشته (هم اکنون نیز ترکیه و سوریه) کردها را چنان در محدودیت قرار دادند که مجال هیچ گونه خودنمایی نداشتند. از حرف زدن به زبان مادری خود منع شدند و هرگاه طلب حقوق پیمال شده خویش مینمودند آنان را یاغی و شرور تروریست و...معرفی می کردند.

 در دهه 1990 کردها بخصوص کردهای حزب کارکران کردستان(پ.ک.ک) در شهرهای مختلف جهان دست به تظاهرات وسیع زدند، نکته قابل توجه حرکت کردها در این راهپیماییها خودسوزیهایی بود که در شهرهای اروپایی و ترکیه پیش آمد که برای کسب آزادی سایر کردها در میان شعله های آتش سوختند و نگاه جهانیان را به خود جلب کرده و اثر تاثیرگذاری را در محافل بین المللی به جای گذاشتند.این اعتراضات باعث شد تا ترکیه از اقدامات وحشیانه و خصمانه خود تا حدودی عقب نشینی کند و به خاطر ترس از خشم ملت کرد و انتقاد سازمان حقوق بشر حتی مجبور شد از اعدام عبدالله  اوجالان خودداری کند.

وحشیانه ترین کشتارها در چندین دهه گذشته ود پی قیام کردها بی گمان از سوی دولتهای عربی و عراق علیه کردها صورت گرفت. بمبارانهای شیمیایی و ویران کننده در دهه های 50 و 60 و 80 هیچگاه از ذهن ملت کرد و جهانیان حامی حقوق بشر فراموش نخواهند شد. بمباران شیمیایی شهرهای سردشت و حلبچه لکه ننگینی بود که بر دامن رژیم بعث عراق نشست. و هزاران انسان بی گناه به جرم کرد بودن و طلب آزادی برای همیشه نفسهایشانت بند آمد. و کودکان معصوم آینده خود را در فضای گازهای شیمیایی به گور بردند. ( زمان جنگ تحمیلی کل شهرهای کردنشین عراق پشتیبان ایران بودند و به همین علت موجب خشم دولت غاصب عراق در زمان صدام معدوم شدند). به راستی گناه این مردمان چیست، که بایستی محکوم به مرگ،بیخانمانی،آوارگی،و... شوند؟! مگر نه اینکه آنها در سرزمین مادری خود خواستار آزاد زیستن ودارا بودن حداقل حقوق حقه ی خود بودند؟!

امروز با توجه به شرایط پیش آمده چرخ چپ گرد زمانه به حرکت درآمده و همان کشورهایی که ازهنگام  روی آمدن کشور عراقبه حکام و رژیمهای این کشور کمک کردند و کردها را به طرق مختلف سرکوب وقتل عام کردند، همان دولتهای بزرگ به ظاهر به حمایت کردها برخاسته اند و خواهان کسب خودمختاری برای کردهای عراق هستند و این قول مساعدت را جهت شکل گیری حداقل منطقه خودمختاری برای کردهای عراق داده اند . اگر این وضعیت پیش آید نقطه امیدی برای کردهای دیگر مناطق در آینده است. اما با توجه به اینکه ترکیه به شدت از شکل گیری منطقه خودمختاری کردها در شمال عراق به شدت وحشت دارد احتمال اینکه با دادن امتیازات زیاد و باجهای سنگین به آمریکا مانع حرکت سریع این قضیه شود بسیار زیاد است، چونکه ترکیه در وسعت سرزمینهای کرد برای خود نامی بهم زده است والا کشوریست از لحاظ وسعت مانند سوریه.

البته کردها باید هوشیار باشند و گول وعده های دروغین کشورهای استعماری را نخورند چرا که آنها هیچ گاه به فکر حمایت از مردم منطقه نبوده اند و صرفا دنبال منافع خود و به دست آوردن نفت و گاز و ... در منطقه هستند. و این احتمال وجود دارد که چون گذشته با وعده های تو خالی برای مدت زمانی کردها را سر گرم کنند و بار دیگر دولت مرکزی جدید عراق را خواه ناخواه عربی هم هستند به جان کردها بیندازند. مگر اینکه هوشیار بوده واجازه ندهند تاریخ بار دیگر برای آنان تکرار شود.

امیدواریم روزی فرا رسد که دیگر ملت کرد زیر چرخ گردون زمانه و تازیانه حکومتهای جبار قرار نگیرند و  مرزی سیاسی در میان نباشد و  طلوع خورشید رهایی و آزادی سپیده دمان از کوههای البرز سر بر آورد و به آزادی و استقلال ملت کرد سلام کند. آری آن روز حتما می آید تاکی دیگر برای همه ظلم ها بس است آری دیگر بس است.!

ادی به سه (edi bese)

نوشته شده در جمعه 1387/10/06 توسط Arash | لينك ثابت |

رقصهای محلی کردی را به دو دسته رقصهای مذهبی و رقصهای محلی کردی می توان تقسیم کرد. منظور از رقصهای مذهبی، حرکات پر شور دراوایش می باشد که به سماع معروف بوده و در تکایا اجرا می شود در این نوع رقص دراویش در عالم بیخودی حرکات سر و گردن خود را موسیقی ریتمیک هماهنگ کرده اصطلاحا در وجد به سماع می پردازند.
رقصهای محلی کردی عشیره ای ، می توان از ریشه دارترین و کهن ترین رقصها دانست، "هل پرین" یا رقص کردی در گذشته تنها با هدف آماده سازی و تقویت نیروی جسمانی و روحی مردم مناطق کردنشین انجام می شد.  مردمان این مناطق در گذشته های نه چندان دور همواره شاهد جنگهای قبیله ای بودند و همین امر حفظ و آمادگی همیشگی را طلب می کرد لذا مردمان این مناطق در وقفه های بین جنگها و به مناسبتهای مختلف دست در دست یکدیگر آمادگی رزمی و شور و همبستگی پولادین خویش را به رخ دشمنان می کشیدند.
رقص کردی را یک رقص رزمی می دانند که دارای صلابت و متانتی خاص بوده و یادآور یکپارچگی این مردمان غیور در تمامی ادوار می باشد.
امروزه مجموع این رقصها را "چوپی" می گویند که معمولا به صورت دسته جمعی اجرا می شوند. رقصهای محلی با موسیقی کردی پیوندی ابدی داشته و معمولا زنان و مردان عشایر در مراسم شادی به دور از ابتذال دایره وار دست یکدیگر را گرفته به پایکوبی می پردازند، در اصطلاح محلی این حالت را گنم و جو(یعنی گندم و جو) می نامند( در منطقه مهاباد به آن رشبلک می گویند).

بقیه در ادامه مطلب

نوشته شده در دوشنبه 1387/10/02 توسط Arash | لينك ثابت |

Evin gola nav zozana

Tuiy rewsha hemi jana
Bo dermane esh u jana
Ey sibera berxodana
Ne pir bom te ez pir krem
Zarok bom te exsir krem
Ashiq bum te nesaxkrem

*

سپاس بوی شعرا جوانت roze

نوشته شده در دوشنبه 1387/10/02 توسط Arash | لينك ثابت |

نوشته شده در جمعه 1387/09/29 توسط Arash | لينك ثابت |

سد مخزنی شهرچای در۱۴کیلومتری غرب ارومیه به منظور استفاده کشاورزی وشرب شهر ارومیه احداث گردیده است.این سد جهت ذخیره اب رودخانه به ره سور که از کوه های کردستان سرچشمه می گیرد احداث گردیده وبه قول مسوولین اداره ابیاری ارومیه برای منطقه سیلوانا امتیازی جز زیبایی ندارد. البته نیت پاک مسوولین برای زیبایی منطقه برکسی پوشیده نیست ولی ۵ روستای کردنشین میراوا، زریخان،دوله پسان،هلوری وخری بر اثر احداث سد شهرچای بالکل زیر اب رفته وویران شده است. همچنین بر اثر احداث این سد تعدادی از زمینهای سیلوانا نیز به زیر اب رفته و پروسه شهر شدن سیلوانا نیز پس از سالها منتفی گردیده است.راه ارتباطی ارومیه- زیوه نیز نابودویک راه کوهستانی احداث شده که درفصل زمستان تقریبا غیر قابل استفاده می باشد.خانه های روستایی وزمین های مردم روستاهای فوق باالاجبار وبا قیمت ناچیز تصاحب شده وانهارا دربدرواواره مناطق حاشیه ای ارومیه وروستاهایاطراف نموده است.البته بارها ازطرف مسوولین ذی ربط همچون بخشدارسیلوانا ،فرمانداری ارومیه وحتی استاندار(میرلوحی و قربانی) قول مساعد برای واگذاری زمین فروشی برای احداث روستاوشهرک در منطقه جهت دسترسی روستاییان به زمین های باقیمانده داده شده ولی تاکنون هیچ یک جامه عمل نپوشیده است. مردم مظلوم این روستاها که درآمدی جز کشاورزی ودامداری ندارند امروز آواره ومستاصل می باشند...

سد مخزنی شهرچای در۱۴کیلومتری غرب ارومیه به منظور استفاده کشاورزی وشرب شهر ارومیه احداث گردیده است.این سد جهت ذخیره اب رودخانه به ره سور که از کوه های کردستان سرچشمه می گیرد احداث گردیده وبه قول مسوولین اداره ابیاری ارومیه برای منطقه سیلوانا امتیازی جز زیبایی ندارد. البته نیت پاک مسوولین برای زیبایی منطقه برکسی پوشیده نیست ولی ۵ روستای کردنشین میراوا، زریخان،دوله پسان،هلوری وخری بر اثر احداث سد شهرچای بالکل زیر اب رفته وویران شده است. همچنین بر اثر احداث این سد تعدادی از زمینهای سیلوانا نیز به زیر اب رفته و پروسه شهر شدن سیلوانا نیز پس از سالها منتفی گردیده است.راه ارتباطی ارومیه- زیوه نیز نابودویک راه کوهستانی احداث شده که درفصل زمستان تقریبا غیر قابل استفاده می باشد.خانه های روستایی وزمین های مردم روستاهای فوق باالاجبار وبا قیمت ناچیز تصاحب شده وانهارا دربدرواواره مناطق حاشیه ای ارومیه وروستاهایاطراف نموده است.البته بارها ازطرف مسوولین ذی ربط همچون بخشدارسیلوانا ،فرمانداری ارومیه وحتی استاندار(میرلوحی و قربانی) قول مساعد برای واگذاری زمین فروشی برای احداث روستاوشهرک در منطقه جهت دسترسی روستاییان به زمین های باقیمانده داده شده ولی تاکنون هیچ یک جامه عمل نپوشیده است. مردم مظلوم این روستاها که درآمدی جز کشاورزی ودامداری ندارند امروز آواره ومستاصل می باشند...

کودکان آنان بیشتر آنان از تحصیل محروم گشته وچاره ای جز روی آوردن به مشاغل کاذب وکارگری ندارند.با احداث این سد که میبایست مایه آبادانی هر چه بیشتر منطقه بود محرومیت و مظلومیت بیش از پیش سایه تاریک خودرابرسر منطقه مظلوم سیلوانا کشیده است.سدی که حتی جوانان منطقه حق کارگری کردن را نیز درآن نداشتند.

امروز مردم بلاتکلیف منطقه گوش مسوولین باوجدانی را می طلبند که فریاد عدالت خواهانه انان را بشنود.ولی آیا چنین کسی پیدا خواهدشد؟ زمین هایی که سالهای سال مردم انها را با آه وخون خویش آبیاری کرده اند امروز توسط اداره منابع طبیعی  یکی پس از دیگری به نام مرتع وبه کام سرمایه داران غیربومی منطقه تصرف میشود.زمین های با ارزشیکه می توانند پتانسیل های بزرگی برای گردشگری واقتصاد منطقه کردنشین غرب ارومیه باشند.

انچه در فوق آمد گوشه ای از درد ورنج مردم آواره بوداما چاره چیست؟؟؟

مردم باید با تشکیل صفوف متحد وانتخاب نمایندگانی شایسته تقاضای حقوق ازدست رفته خویش را بنمایند.مردم روستاهای دیگر منطقه مرگور ودشت باید به مردم این روستاها کمک کنندوبامقاومت از زمین های توقیف شده دفاع نمایند.نمایندگان کرد ارومیه که با رای همین مردم امروز بر کرسی مجلس تکیه زده اند باید به داد آنها برسند وبا متوقف نمودن روند اشغال وتوقیف مزارع به مردم روستا جهت تقویت اقتصادی کمک کنند.اداره آبیاری ،استانداری، اداره منابع طبیعیوهمه مسوولین منطقه بایدبدانند که با بی توجهی و تعدی  که به حقوق این مردم نمودند خویش را در نزد وجدان بیدار بشریت شرمسار ساخته وخشم وکینه مردم را بر خویش خریدند........

نوشته شده در چهارشنبه 1387/09/27 توسط Arash | لينك ثابت |

برین به ادامه مطلب